Aleksandra Amborska-Kuffner

psychodietetyczka, terapeutka karmienia

Wspieram dzieci, nastolatki i ich rodziny w budowaniu spokojnej, bezpiecznej relacji z jedzeniem. Pomagam zrozumieć, co może kryć się za odmową jedzenia, lękiem przed nowymi produktami, ograniczonym repertuarem czy trudnościami pojawiającymi się podczas wspólnych posiłków.

W swojej pracy nie skupiam się wyłącznie na tym, ile i co dziecko zjada. Przyglądam się całej sytuacji: jego możliwościom, potrzebom, wrażliwości sensorycznej, wcześniejszym doświadczeniom oraz atmosferze towarzyszącej jedzeniu. Ważne są dla mnie również emocje i doświadczenia rodziców, ponieważ trudności dziecka bardzo często wpływają na funkcjonowanie całej rodziny.

W czym pomagam?

Pomagam między innymi w sytuacjach, gdy dziecko:

je niewielką liczbę produktów i trudno mu zaakceptować nowe smaki,
obawia się określonych konsystencji, zapachów lub wyglądu jedzenia,
odmawia próbowania nowych produktów,
wykazuje silną wybiórczość pokarmową lub neofobię żywieniową,
przeżywa napięcie albo lęk związany z jedzeniem,
potrzebuje wsparcia w stopniowym poszerzaniu swojego repertuaru,
ma za sobą trudne doświadczenia związane z jedzeniem,
je chętnie jedynie w określonych warunkach lub przy konkretnych sposobach podania.

Wspieram również rodziców, dla których posiłki stały się źródłem stresu, bezradności, ciągłych negocjacji albo obaw o zdrowie i rozwój dziecka.

Jak pracuję?

Podstawą mojej pracy jest podejście responsywne, oparte na empatii, akceptacji i małych krokach. Nie namawiam dziecka do jedzenia, nie oceniam jego wyborów i nie dążę do szybkiego „przełamania” trudności. Zależy mi na tym, aby najpierw zbudować poczucie bezpieczeństwa, ponieważ to właśnie ono tworzy przestrzeń do poznawania nowych produktów i zdobywania kolejnych umiejętności.

Plan wsparcia zawsze dopasowuję do konkretnego dziecka i jego rodziny. Wspólnie szukamy rozwiązań, które można realnie wprowadzić w codziennym życiu. Wykorzystuję między innymi oswajanie jedzenia poza porami posiłków, aktywności sensoryczne, kontakt z zapachem, wyglądem i strukturą produktów oraz stopniowe wprowadzanie niewielkich zmian w znanych i akceptowanych daniach.

Rodzic jest ważną częścią procesu

Dużą część mojej pracy stanowi edukacja i wsparcie rodziców. Pomagam im lepiej rozumieć zachowania dziecka, zauważać jego mocne strony oraz rozpoznawać sygnały głodu, sytości i gotowości do podejmowania kolejnych prób.

Wspólnie przyglądamy się także temu, jak o jedzeniu rozmawia się w domu, jakie zasady obowiązują przy stole oraz w jaki sposób własne doświadczenia dorosłych mogą wpływać na karmienie dziecka. Rodzice otrzymują jasny kierunek działania i konkretne wskazówki, dzięki którym mogą wspierać dziecko bez presji, przekupywania i codziennej walki.

Celem naszej współpracy nie jest wyłącznie zwiększenie liczby akceptowanych produktów. Chcemy, aby dziecko stopniowo budowało zaufanie do jedzenia i własnego ciała, a wspólne posiłki mogły stać się spokojnym czasem bycia razem.